• Vrijdag 12 april 2019 de returnwedstrijd tegen het Amersfoortse Amsvorde, het team dat bestaat uit meiden van 19 jaar en jonger en waarvan de meiden in het weekend hoofdklasse en eerste klasse spelen. Een zware kluif dus voor ons. Het was een kille, winderige avond. Ondanks dat was er nog redelijk wat publiek op komen dagen wat ons weer tot grote steun was, waarvoor dank!
    Doelstelling voor deze wedstrijd: niet binnen de eerste vijf minuten een tegendoelpunt incasseren. In de kleedkamer nog wat tactische aanwijzingen van Joyce en Marco over looprichtingen en positionering en inzakken als we overschakelen naar de verdediging (doorzakken is een meer bekende term binnen het team, maar inzakken....??). Dus vol goede moed en tactisch een stuk wijzer(?) het veld in. Amsvorde zette vanaf het begin vol druk op de verdediging van Nederhorst en dat leidde direct al tot een aantal grote kansen. De verdediging van Nederhorst stond op haar plaats en er werd ingezakt en gekanteld en meer van dat soort zaken en kon de verdediging de bal niet weg krijgen dan was uw verslaggever als dwarsligger nog wel paraat. Aanval na aanval kregen we te verduren, maar de bal wilde er maar niet in. Aanvallend kregen wij enkele kansjes om in de buurt te komen van het doel van Amsvorde en zelfs een keer te schieten op het doel, maar tot grote mogelijkheden leidde dat niet. Ondertussen tikte de tijd verder, tik, tak, tik, tak.... zonder dat de bal er aan ons kant in ging. Wij werden steeds trotser op ons zelf, want deze tegenstander is wel de beste uit de competitie.

    Uiteindelijk rond de 20e minuut was het Nederhorst dat de score opende: alleen helaas in het verkeerde doel. Wat Amsvorde niet gelukt was al die tijd lukte Nederhorst dus wel. Een van richting veranderd schot vloog helaas binnen en eindelijk kon Amsvorde opgelucht ademhalen, want niet voorstaan tegen ons na zo'n lange speeltijd was niet direct waar zij op gerekend hadden. In de laatste 10 minuten van de eerste helft waren we het even kwijt waardoor het Amsvorde lukte om zelf 3x te scoren. De ruststand kwam daarmee op 0-4.

    Eigenlijk mochten we heel trots zijn op dit resultaat en nadat alle neuzen weer dezelfde kant op gezet waren en we weer voorzien van de nodige aanwijzingen het veld betraden gingen de mouwen naar beneden (het was namelijk echt koud), maar werd de tweede helft met passie ingezet. Het lukte ons om de tegenstander wat verder van ons doel af te houden en we kwamen zelf ook steeds iets verder richting het doel van Amsvorde met zelfs een enkel schot op hun doel. Het was echter weer Amsvorde dat scoorde. Ons team werd steeds lastiger voor de tegenstander met ons onorthodoxe voetbal en zowaar, diep in de tweede helft wist Nederhorst te scoren uit een voortreffelijk staaltje teamwork met goede passes, het binden van de verdediging en met gewoon heel veel doorzettingsvermogen was het dit keer Carlijn die er voor zorgde dat Nederhorst toch weer haar doelpunt mocht meepakken. Met haar \"wat-er-ook-gebeurt-die-bal-gaat-er-in\"-mentaliteit wist zij met enig kunst en vliegwerk de bal achter de keepster te werken. Voor ons kon de wedstrijd niet meer stuk! Dat Amsvorde daarna nog scoorde kon de pret niet meer drukken. We hadden gewoon een heel goede prestatie geleverd!

    Na afloop in de kleedkamer werd oud coach Mitchel bedankt voor zijn grote inzet voor het team met een lekker flesje drank en daarna kon er weer gefeest worden tot in de vroege uurtjes.....